3
kwi

Niewypowiedziane

   Autor: admin   kategoria: Wierszowe Uroczysko

Niewypowiedziane

Chcę mówić o tym głośno

lecz wszystko staje w gardle.

Mam na twarzy to samo,

to samo co wtedy – niezrozumienie

Ten sam strach paraliżuje słowa,

to samo niedowierzanie.

Od sprzeczności pęka głowa,

to samo wypieranie.

Ja tu nie jestem

Tego nie było

Nic nie czuję, nic nie czuję

Nie wiem, co się dzieje


Wszystko jest jak było

chociaż już nie ma nic.

Wciąż słyszę ciężkie kroki

kata w skórze obrońcy

 Autor wiersza: Paweł Tworkowski

Copyright © 2012 paweltworkowski.pl Paweł Tworkowski

Podziel się na:
  • Facebook
  • Google Bookmarks
  • Twitter
  • Wykop
Opublikowano dnia wtorek, 3 Kwiecień 2012 o godz. 9:29 am w kategorii Wierszowe Uroczysko. Możesz śledzić komentarze tego wpisu przy pomocy kanału RSS 2.0. Możesz zostawić komentarz lub wysłać sygnał trackback ze swojego bloga.

Zostaw odpowiedź

Imię (*)
E-mail (będzie ukryty) (*)
Strona www
Komentarz